داستان انديشي (دانش جديد هوش روايي)

اين کتاب به معرفي و تبيين مفهومي نسبتاً نو در علوم شناختي و علوم انساني مي‌پردازد که با عنوان «هوش روايي» شناخته مي‌شود؛ يعني توانايي انسان در فهم، ساخت، تفسير و به‌کارگيري روايت‌ها براي معنا دادن به تجربه‌هاي فردي و جمعي. داستان‌انديشي نشان مي‌دهد که تفکر انساني صرفاً منطقي–تحليلي يا عددي نيست، بلکه در بنيان خود روايي است و انسان جهان، خود و ديگري را عمدتاً از خلال داستان‌ها مي‌فهمد. نويسنده با اتکا به پژوهش‌هاي ميان‌رشته‌اي، روايت را نه يک ابزار ادبي، بلکه يک سازوکار بنيادين شناخت معرفي مي‌کند.
در بخش‌هاي تحليلي کتاب، پيوند هوش روايي با حوزه‌هايي مانند روان‌شناسي شناختي، زبان‌شناسي، فلسفه ذهن، انسان‌شناسي و حتي هوش مصنوعي بررسي مي‌شود. کتاب توضيح مي‌دهد که چگونه روايت‌ها در شکل‌گيري هويت شخصي، حافظه، تصميم‌گيري اخلاقي و درک روابط اجتماعي نقش محوري دارند. همچنين تفاوت ميان تفکر روايي و تفکر منطقي–علمي به‌دقت تشريح مي‌شود و نشان داده مي‌شود که اين دو نه رقيب، بلکه مکمل يکديگرند؛ با اين تفاوت که روايت، امکان فهم موقعيت‌هاي پيچيده، مبهم و انساني را فراهم مي‌کند.
داستان‌انديشي اثري نظري اما کاربردي است که براي مخاطبان فلسفه، علوم شناختي، مطالعات فرهنگي، آموزش و حتي توليد محتوا ارزش خواندن دارد. کتاب با زباني تحليلي و مستند، خواننده را با «دانش جديد» روايت آشنا مي‌کند و نشان مي‌دهد چرا در جهان معاصر—از درمان‌هاي روان‌شناختي تا سياست و رسانه—درک هوش روايي به يک ضرورت معرفتي تبديل شده است. اين اثر به‌ويژه براي کساني مفيد است که مي‌خواهند سازوکارهاي پنهان معناپردازي انسان را عميق‌تر بفهمند.