شهرياران گمنام

بر دانايان و آشنايان فن تاريخ پوشيده نيست كه تازيكان كه در صدر اسلام ايران ار بگشادند استواري و نيرومندي ايشان در اين سرزمين تا اوايل قرن سيم هجري بود. پس از آن فرمانرواياني ا خود ايرانيان در اين گوشه و آن گوشه برخاسته كم‌كم بساط تازيكان را از ايران برچيدند و هنوز قرن چهارم به نيمه نرسيده بود كه سراسر ايران به استقلال خود برگشته ديگر نه كسي از بغداد به حكمراني اينجا مي‌آمد و نه ديناري باج از اينجا به خزاينه بغداد فرستاده مي‌شد. بلكه ايرانيان بر بغداد و عراق حكم مي‌راندند و از خليفه جز نامي در ميان نبود.