سير حكمت در ايران

اين کتاب به بازسازي تاريخي و تحليلي سنت‌هاي حکمي و فلسفي در ايران مي‌پردازد و مي‌کوشد تداوم و تحول انديشه فلسفي را از دوره باستان تا دوره اسلامي و پس از آن نشان دهد. محور اصلي اثر، اين ايده است که حکمت در ايران صرفاً مجموعه‌اي از ترجمه‌ها يا اقتباس‌ها از فلسفه يونان نيست، بلکه جرياني پيوسته با هويت مفهومي خاص خود است که در بستر فرهنگي، ديني و تاريخي ايران شکل گرفته و تداوم يافته است. از اين منظر، حکمت ايراني به‌مثابه سنتي زنده فهم مي‌شود، نه ميراثي منجمد.
در بخش‌هاي مياني، کتاب به بررسي نقاط عطف اين سير تاريخي مي‌پردازد: از انديشه‌هاي ايران باستان و نسبت آن‌ها با مفهوم حکمت، تا ورود فلسفه يوناني در دوره اسلامي و شکل‌گيري سنت‌هاي فلسفي ـ کلامي، اشراقي و عرفاني. نويسنده با تمرکز بر فيلسوفان و جريان‌هاي کليدي، نشان مي‌دهد که چگونه مفاهيمي چون عقل، وجود، نفس و معرفت در بستر ايراني ـ اسلامي بازتفسير شده‌اند. به‌ويژه بر نقش حکمت اشراق و تلفيق عقل، شهود و وحي در اين سنت تأکيد مي‌شود.
در جمع‌بندي، سير حکمت در ايران تصويري منسجم از تاريخ فلسفه در ايران ارائه مي‌دهد که فراتر از روايت‌هاي صرفاً آموزشي يا نام‌محور است. کتاب مي‌کوشد منطق دروني تحولات فلسفي را نشان دهد و پيوند ميان فلسفه، عرفان و الهيات را به‌مثابه ويژگي متمايز اين سنت برجسته کند. اين اثر براي دانشجويان و پژوهشگران فلسفه اسلامي و تاريخ انديشه، منبعي تحليلي و مستند براي فهم جايگاه ايران در تاريخ جهاني فلسفه به‌شمار مي‌آيد.