هستي گرايي عصبي (معني اخلاقيات و هدف در عصر علم اعصاب)

کتاب هستي‌گرايي عصبي به بررسي پيامدهاي فلسفي و اخلاقي پيشرفت‌هاي علم اعصاب براي فهم معنا، هدف و ارزش‌هاي انساني مي‌پردازد. نويسنده اين پرسش محوري را طرح مي‌کند که اگر ذهن، اراده و تصميم‌گيري انسان را بتوان با سازوکارهاي عصبي توضيح داد، جايگاه اخلاق، مسئوليت و معناي زندگي چه مي‌شود. کتاب با تکيه بر يافته‌هاي معاصر علوم اعصاب، نشان مي‌دهد که بسياري از مفاهيم سنتي درباره «خود»، «اراده آزاد» و «کنش اخلاقي» نيازمند بازانديشي جدي‌اند. در اين چارچوب، هستي‌گرايي عصبي تلاشي است براي پيوند دادن توصيف‌هاي علمي از مغز با پرسش‌هاي هنجاري و وجودي.
اثر با گفت‌وگو ميان فلسفه اخلاق، فلسفه ذهن و علم اعصاب، توضيح مي‌دهد که تقليل انسان به فرايندهاي عصبي لزوماً به نيهيليسم اخلاقي نمي‌انجامد. نويسنده استدلال مي‌کند که حتي در جهاني تبيين‌شده به‌وسيله علم، مي‌توان از معنا، ارزش و هدف سخن گفت، اما نه بر مبناي متافيزيک‌هاي سنتي. کتاب به مسائلي مانند مسئوليت اخلاقي، همدلي، تصميم‌گيري و زيست اخلاقي در پرتو داده‌هاي عصبي مي‌پردازد و مرز ميان تبيين علمي و داوري اخلاقي را روشن مي‌سازد.
هستي‌گرايي عصبي متني تحليلي و معاصر براي خوانندگاني است که به اخلاق، فلسفه علم و پيامدهاي فکري علم اعصاب علاقه‌مندند.