راه رفتن با فوكو

اين کتاب تلاشي است براي ورود تدريجي و غيرآکادميک به انديشه‌هاي ميشل فوکو، فيلسوفي که کار او بيش از هر چيز بر پيوند ميان دانش، قدرت و سوژه متمرکز است. نويسنده با انتخاب استعاره‌ي «راه رفتن»، به‌جاي ارائه‌ي يک تفسير نظام‌مند يا تاريخي صرف، خواننده را در مسيري همراه با مفاهيم اصلي فوکو پيش مي‌برد؛ مفاهيمي مانند گفتمان، تبارشناسي، قدرت انضباطي، زيست‌سياست و شيوه‌هاي سوژه‌شدن. کتاب مي‌کوشد نشان دهد که فلسفه‌ي فوکو نه مجموعه‌اي از نظريه‌هاي انتزاعي، بلکه ابزاري براي ديدن و فهم‌کردن مناسبات روزمره‌ي قدرت در زندگي اجتماعي است.
در بخش‌هاي تحليلي، تمرکز اصلي بر اين نکته است که فوکو چگونه تصوير کلاسيک از قدرت را ــ به‌مثابه امري متمرکز، سرکوبگر و دولتي ــ دگرگون مي‌کند. قدرت در نزد فوکو شبکه‌اي، پراکنده و مولد است و از خلال نهادهايي چون مدرسه، بيمارستان، زندان و حتي زبان عمل مي‌کند. کتاب با مثال‌هاي روشن توضيح مي‌دهد که چگونه دانش‌هاي به‌ظاهر خنثي، مانند پزشکي، روان‌پزشکي يا علوم انساني، در شکل‌دادن به هنجارها و تعريف «نرمال» و «غيرنرمال» نقش دارند. همچنين نسبت ميان تبارشناسي فوکويي و نقد تاريخ خطي و پيشرفت‌محور مدرن به‌دقت تشريح مي‌شود.
اهميت راه رفتن با فوکو در اين است که انديشه‌ي فوکو را از قالب دشوار متون تخصصي بيرون مي‌آورد و آن را به تجربه‌ي زيسته‌ي معاصر پيوند مي‌زند، بي‌آنکه به ساده‌سازي سطحي دچار شود. اين کتاب براي خوانندگاني مناسب است که مي‌خواهند بفهمند فوکو چگونه امکان نوعي «خودانديشي انتقادي» را فراهم مي‌کند؛ انديشيدني که به‌جاي جست‌وجوي حقيقت‌هاي مطلق، بر شيوه‌هاي تاريخي شکل‌گيري حقيقت‌ها تمرکز دارد. اثر حاضر مدخلي دقيق، تأمل‌برانگيز و کاربردي به فلسفه‌ي فوکو است و مي‌تواند پلي ميان نظريه‌ي انتقادي و تجربه‌ي روزمره ايجاد کند.