زمانه جادوگران (ويتگنشتاين بنيامين كاسيرر هايدگر و دهه اي كه فلسفه از نو ابداع شد)

کتاب زمانه جادوگران اثر ولفرام آيلنبرگر پژوهشي تاريخي–فلسفي است که بر يک دهه تعيين‌کننده 1919تا 1929)تمرکز دارد؛ دوره‌اي که پس از فروپاشي نظم پيشاجنگي اروپا، فلسفه با بحران معنا، زبان، علم و انسان‌بودن روبه‌رو شد. آيلنبرگر نشان مي‌دهد که چگونه تجربه جنگ جهاني اول، بي‌ثباتي سياسي و تزلزل ارزش‌هاي روشنگري، فلسفه را ناگزير کرد تا پرسش‌هاي بنيادين خود را از نو صورت‌بندي کند و از چارچوب‌هاي سنتي فاصله بگيرد.
هسته کتاب، بررسي هم‌زمان زندگي فکري و شخصي چهار متفکر محوري است: لودويگ ويتگنشتاين با تمرکز بر زبان و منطق و محدوديت‌هاي بيان معنا؛ والتر بنيامين با دغدغه تاريخ، تجربه مدرن و نقد فرهنگ؛ ارنست کاسيرر با نظريه صورت‌هاي نمادين و دفاع عقلاني از ميراث روشنگري؛ و مارتين هايدگر با طرح هستي‌شناسي بنيادين و نقد ريشه‌اي متافيزيک. آيلنبرگر نشان مي‌دهد که اين متفکران، هر يک به شيوه‌اي متفاوت، در پي پاسخ به يک مسئله مشترک بودند: چگونه مي‌توان در جهاني بحران‌زده، از معنا، حقيقت و فهم انسان دفاع کرد.
زمانه جادوگران صرفاً تاريخ فلسفه نيست، بلکه تلاقي انديشه با زيست فردي، سياست، دانشگاه و فضاي فکري اروپاي ميان دو جنگ را به‌دقت ترسيم مي‌کند. اين کتاب با اتکا به اسناد، نامه‌ها و آثار اصلي، تصويري جزئي‌نگر از زايش فلسفه قرن بيستم ارائه مي‌دهد و براي دانشجويان فلسفه، علاقه‌مندان فلسفه قاره‌اي و پژوهشگران تاريخ انديشه معاصر، منبعي تحليلي، مستند و عميق به‌شمار مي‌آيد.