آواي پيانو زير چترهاي رنگي

در داستان «آواي پيانو زير چترهاي رنگي»، آنه‌لي براي کنار آمدن با غم از دست دادن پدرش و پر کردن جاي خالي او و خاطراتش، به موسيقي و يادگيري پيانو پناه مي‌برد. در همين حال، مادرش به‌دليل نبود پدر ناچار است ساعت‌هاي طولاني کار کند تا هزينه‌هاي زندگي را تأمين کند و همين مسئله، آنه‌لي را بيشتر در تنهايي فرو مي‌برد. با اين حال، اين تنهايي بي‌ثمر هم نيست؛ دوستي‌هاي قديمي کم‌کم جاي خود را به پيوندهاي تازه مي‌دهند و زندگي در مسير ديگري ادامه پيدا مي‌کند.
اين کتاب يادآوري مي‌کند که هرکس در مواجهه با مرگ يکي از اعضاي خانواده، به شيوه‌ي خودش با غم کنار مي‌آيد و ممکن است در اين ميان از برخي چيزهاي ديگر غافل شود. نويسنده به‌تدريج نشان مي‌دهد که شخصيت‌ها چگونه از لاک خود بيرون مي‌آيند، احساسات يکديگر را بهتر مي‌فهمند و در پي جبران اشتباهاتشان برمي‌آيند. اين اثر به دوستداران کتاب‌هايي مانند «شايد عروس دريايي» و «تقصير باران نيست» پيشنهاد مي‌شود.