نامه هايي از فانوس دريايي

در سال‌هاي ابتدايي جنگ جهاني دوم، «اِليو» به همراه خواهر بزرگ‌ترش «سوکي» و برادر کوچک‌ترش «کليف»، در انگلستان زندگي مي‌کردند. پدرشان را در جنگ از دست داده بودند و مادرشان نيز پس از اين فقدان، افسرده شده و تمام وقت خود را به کار اختصاص داده بود. «سوکي» بار مسئوليت مراقبت از خواهر و برادرش را بر عهده داشت.
شبي، «سوکي» پيشنهاد داد که بچه‌ها به سينما بروند. هنگام تماشاي فيلم، «سوکي» براي لحظاتي از آن‌ها جدا شد. اما پس از خروج او از سالن، آژير هشدار حمله هوايي به صدا درآمد و همه مجبور به ترک سينما شدند. «اِليو» براي لحظه‌اي کوتاه خواهرش را ديد، اما پس از انفجار بمب، ديگر هيچ اثري از «سوکي» يافت نشد و «اِليو» و «کليف» او را گم کردند.
چند ماه بعد، مادر تصميم گرفت براي دوري از فضاي جنگ و ايجاد آرامش، بچه‌ها را به ساحل «دوون» بفرستد تا در آنجا به مدرسه بروند و تفريح کنند. «اِليو» کت «سوکي» را که در شب حادثه سينما به تن داشت، همراه خود برد. در روزهاي ابتدايي اقامتشان در «دوون»، «اِليو» صداهاي عجيبي از درون کت مي‌شنيد، اما در جيب‌هاي آن چيزي پيدا نمي‌کرد. بعدها، «اِليو» موفق شد نامه‌هايي را که در آستر کت پنهان شده بود، کشف کند. اين نامه‌هاي رمزگذاري شده، حاکي از مکاتبات «سوکي» با منطقه «دوون» بود. مشخص شد که «سوکي» با «آقاي افرايم»، نگهبان فانوس دريايي، در ارتباط بوده است. اکنون، «اِليو» و «کليف» بايد با رمزگشايي از اين نامه‌ها، راز اين ارتباط را برملا کنند.